Топ публикаций — «Ислам дине»

««Фатиха», «Аятел-Көрси», «Фәләҡ», «Нәс» сүрәләрен уҡып йөрөйөк ✅Кешегә сихыр, зәхмәт һалыуҙы табиптар ҙа кире ҡаҡмай. Улар тәнде генә дауалай, эске донъяға үтеп инә алмайҙар, шуға ла көткән һөҙөмтә булмай. Инде табипҡа йөрөп-йөрөп тә кеше ауырыуға дауа таба алмаһа: табиптар «...беҙҙең сир түгел, әбе…»

«Әссәләмү ғәләйкүм, ҡәҙерле дин ҡәрҙәштәрем! ✅«Мине иҫкә алығыҙ һәм Мин һеҙҙе иҫтә тотормын. Миңә рәхмәтле булығыҙ һәм ҡәҙерҙе белмәүселәрҙән булмағыҙ» («Әл-Бәҡара» сүрәһе, 152 аят). Яңы көнөбөҙ Аллаһы Тәғәлә ризалығында, ҡурсауында үтһен. Изге уй-ниәттәребеҙ, ҡылған доғаларыбыҙ ҡабул булһын ин шәә А…»

«⚡️Сихыр-боҙом ҡуйылғанмы-юҡмы икәнен нисек белергә була? ✅ Уның айырым билдәләре бармы? Сихыр-боҙомдоң төп билдәләре – үҙеңдә элек булмаған үҙгәрештәрҙе һиҙеү. Мәҫәлән, хәлһеҙлек, күңел болғаныу, күңелдә ҡурҡыу хисе барлыҡҡа килеү, яңғыҙ ҡалырға яратыу, илағы килеү, ашау теләгенең юҡҡа сығыуы, ҡурҡы…»

«Ямғыр ергә бәрәкәт кенә алып килһен Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм ямғыр яуған ваҡытта: “Эй, Раббым, был ямғырҙы хәйерлегә, шифаға, бәрәкәткә генә бир”, – тип доға ҡылыр булған. Бөгөн тышта ямғыр яуа. Беҙ ҙә изге уй-теләктә, уйҙа булып,Раббыҙҙан был ямғырҙың ергә бәрәкәт, һәр кемгә ике донъя…»

«Ни өсөн намаҙ уҡырға кәрәк? Аллаһы Тәғәлә Муса пәйғәмбәргә былай тигән: “Миңә табын һәм Мине иҫкә төшөрөү итеп намаҙ уҡы !” Намаҙ уҡыуҙың хикмәте – Аллаһы Тәғәләне иҫтә тотоу.»

«Намаҙҙың өҫтөнлөктәре 1. Намаҙ – ул яҡшы эштәрҙең башланғысы Аллаһ рәсүле әйткән: “Ҡиәмәт көнөндә кешенән иң беренсе намаҙы һоралыр. Әгәр ҙә ул дөрөҫ булһа, уның башҡа ғәмәлдәре лә дөрөҫ булыр; ә инде ул боҙоҡ булһа, уның башҡа ғәмәлдәре лә юҡ булыр” 2. Намаҙ гонаhтарҙы юя Пәйғәмбәребеҙ былай тигән:…»

«Әссәләмүғәләйкүм үә рахмәтуллаһи үә бәракәтуһ. Хәйерле иртә, дуҫтар. Пәйғәмбәр (с.ғ.в.) әйкән: «Ҡайҙа ғына булһаң да, Аллаһтан ҡурҡ, һәр насар эшең артынан уны ҡапларлыҡ яҡшы эш эшлә, кешеләргә яҡшы мөғәмәләлә бул» . Әт–Тирмиҙиҙа килтерелә . Һәр беребеҙгә Аллаһы Тәғәлә ризалығында яҡшы, изге эштәр г…»

«Намаҙ уҡымаусыларҙың аҡланыуҙары 1. “Ваҡыты етмәгән әле” Кешегә ун йәш тулыу менән намаҙ уҡыу ваҡыты етә. Мөхәммәт пәйғәмбәребеҙ с. ғ. с. дә былай тигән бит: “Балағыҙға ете йәш тулыуға намаҙ уҡырға ҡушығыҙ. Ә инде ун йәше тулып та намаҙ уҡымаһа, еңелсә генә һуғығыҙ hәм уларҙы (ҡыҙ менән малайҙы) йоҡ…»

«Әссәләмүғәләйкүм үә рахмәтуллаһи үә бәрәкәтүһ. Изге йома көнөбөҙ мөбәрәк булһын! Һәр ваҡыт бер-беребеҙгә ихтирамлы, иғтибарлы булайыҡ, фани донъя ҡотҡоһона бирелеп, бер-беребеҙҙе рәнйетмәйек, изге уйҙа, ниәттә генә йәшәйек. Һәр беребеҙгә ҡоростай ныҡлы һаулыҡ, ике донъя бәхете насип итһен, балаларыб…»

«Аллаһы Тәғәлә намаҙ уҡырға бойора Аллаһы Тәғәлә Ҡөръәндә былай тигән: «Намаҙға тороғоҙ һәм зәкәт түләгеҙ, һәм Рәсүлгә буйһоноғоҙ — моғайын, рәхмәт ҡылынғандарҙан булырһығыҙ!” “Намаҙҙы үтәгеҙ” ( الةَّالص واُيمِق أ) тигән әмер Ҡөрьәндә ун биш тапҡыр ҡабатлана. Аллаһы Тәғәлә бер генә түгел, ун биш (!) …»